Verantwoord voorzien in basisbehoeften

Mijn start als bouwkundige maakte ik in ontwikkelingslanden. Het bouwen met lokale materialen, gratis of goedkoop, met een minimaal gebruik van fossiele grondstoffen, was een eye-opener. Tegelijk waren de woningen optimaal geschikt voor het klimaat. Bij gebruik van industriële materialen (cementblokken, golfplaat), nam die kwaliteit af, maar de status van de bewoner steeg ermee.

Deze tegenstrijdigheid tussen bouwkwaliteit en status zag ik later ook bij de eerste initiatieven van ecologisch bouwen. De kwaliteit was goed, maar de status duidde men graag aan met sokken van een bepaald soort wol. Dat veranderde in de jaren ’90. Duurzaamheid kreeg de wind mee, al bleef het in de bouw een zwak briesje. Ik deed mijn best het aan te wakkeren, in werk, (VIBA Expo, bureau de Groene Stee), en vrijetijd, (CPO-project De Oranjerie, Leiden).

Maar ik wilde werken aan een echte transitie in de bouw. In 2010 hebben Fred van der Burgh en ik daartoe Stichting Agrodome in het leven geroepen. Door het werken aan enkele succesvolle Europese projecten hebben wij in korte tijd met Agrodome een krachtig internationaal netwerk opgebouwd en een stevige naam gevestigd.

Na het CAP’EM-project, eind 2014, heb ik mijn actieve inzet voor Agrodome beëindigd. Mijn huidige werkomgeving, agro-forestry, is gericht op een andere basisbehoefte van de mens: verantwoorde voedselvoorziening in de – zo nabij mogelijke – toekomst. Met die verbreding van blik en kennis wil ik mij in het bestuur van Stichting Agrodome blijven inzetten.